بازگشت به قیمتهای ۲۰۱۹؛ کانادا باید ساختوساز مسکن را دو برابر کند
شرکت وام مسکن و مسکن کانادا (Canada Mortgage and Housing Corp. یا CMHC) اعلام کرد برای بازگرداندن سطح مقرونبهصرفگی مسکن به وضعیت سال ۲۰۱۹، بر اساس تقاضای پیشبینیشده، باید تا یک دهه آینده تا ۴.۸ میلیون واحد مسکونی جدید ساخته شود.
این آژانس ملی مسکن روز پنجشنبه تازهترین گزارش خود را با عنوان برآورد شکاف عرضه منتشر کرد. این گزارش میگوید که تا سال ۲۰۳۵، سالانه بین ۴۳۰٬۰۰۰ تا ۴۸۰٬۰۰۰ واحد مسکونی جدید در بازار مالکیت و اجاره لازم است.
این مقدار تقریباً دو برابر سرعت فعلی ساختوساز مسکن در کانادا است.
در مجموع، تا پایان ماه می، ۹۰٬۷۶۰ پروژه ساخت مسکن آغاز شده است. CMHC پیشبینی میکند که در صورت تداوم شرایط کنونی، میانگین سالانه ۲۴۵٬۰۰۰ پروژه ساختمانی طی ۱۰ سال آینده ثبت خواهد شد.
الید اب یورویرث (Aled ab Iorwerth)، معاون ارشد اقتصاددان CMHC، گفت دو برابر کردن سرعت ساختوساز در کانادا ممکن است، “اما نه بدون نیروی کار بسیار بزرگتر و مدرنتر، سرمایهگذاری بیشتر بخش خصوصی، کاهش مقررات، حذف تأخیرها و کاهش هزینههای توسعه.”
او همچنین خواستار نوآوری بیشتر در فناوری ساختوساز و رشد بهرهوری نیروی کار شد.
او در یک تماس رسانهای پیش از انتشار گزارش گفت: “با افزایش تدریجی عرضه مسکن، نرخ رشد قیمت خانهها نیز کاهش مییابد.”
در این گزارش تأکید شده که افزایش عرضه مسکن به احتمال زیاد باعث بیثباتی مالی نخواهد شد، زیرا این نیروها زمانبر هستند و اثراتشان تدریجی است. اب یورویرث افزود که پیشبینیها برای یک بازه ۱۰ ساله انجام شده تا از بروز اختلالات ناگهانی جلوگیری شود.
او گفت: “امیدواریم این گذار بهصورت تدریجی اتفاق بیفتد.”
“با افزایش عرضه، رشد قیمت مسکن کندتر خواهد شد. مردم دیگر با شدت بالا برای خرید خانه رقابت نخواهند کرد و پسانداز خود را به بازارهای دیگر مانند بورس یا صندوقهای پول منتقل خواهند کرد. بنابراین فشار از روی قیمت مسکن برداشته میشود.”
در سال ۲۰۲۳، این نهاد برآورد کرده بود که کانادا باید تا سال ۲۰۳۰، بهجز ۲.۳ میلیون خانهای که از قبل پیشبینی شده بود، ۳.۵ میلیون واحد مسکونی دیگر نیز بسازد تا به سطح مقرونبهصرفگی سال ۲۰۰۴ برسد.
اما در تازهترین گزارش خود، CMHC اعلام کرد آن بازه زمانی دیگر “واقعبینانه نیست”، بهویژه پس از جهش قیمتی شدیدی که بازار مسکن پس از همهگیری تجربه کرد.
اب یورویرث گفت که از سال ۲۰۱۹ تاکنون، کانادا یک “شوک” جدی به مقرونبهصرفگی مسکن وارد کرده است.
او گفت: “وقتی دادهها را بررسی کردیم، دیدیم که از سال ۲۰۱۹ تاکنون، میزان مقرونبهصرفگی بهشدت کاهش یافته است.”
“ما شاهد تغییرات بنیادی زیادی در نظام مسکن از سال ۲۰۱۹ بودهایم. این تحولات، نتیجه مستقیم همهگیری هستند که تغییرات ساختاری در نظام مسکن ایجاد کردند… و به همین دلیل تصمیم گرفتیم سال ۲۰۱۹ را بهعنوان نقطه مرجع برای هدفگذاری برگزینیم؛ تلاشی برای مقابله با چالشی که اکثر کاناداییها امروز احساس میکنند.”
CMHC مقرونبهصرفگی را به میزان درآمدی تعریف میکند که صرف هزینه مسکن میشود. بهطور کلی، هدف این است که قیمت مسکن تعدیلشده، از ۳۰ درصد میانگین درآمد ناخالص خانوار بیشتر نباشد.
اما طبق سناریوی “ادامه روند کنونی”، این نسبت تا سال ۲۰۳۵ به ۵۲.۷ درصد خواهد رسید؛ در حالی که این عدد در سال ۲۰۱۹ برابر ۴۰.۳ درصد بوده است. در صورت دو برابر شدن میزان ساختوساز طی یک دهه آینده، این عدد به ۴۱.۱ درصد خواهد رسید.
در جریان کارزار انتخاباتی فدرال، حزب لیبرال وعده داد نرخ ساختوساز مسکن را طی دهه آینده دو برابر کرده و به سالانه ۵۰۰٬۰۰۰ واحد برساند.
در این برنامه بر گسترش ساخت مسکن پیشساخته تأکید شده بود. همچنین قرار بود نهاد جدیدی به نام Build Canada Homes تا ۲۵ میلیارد دلار وام و ۱ میلیارد دلار سرمایه برای شرکتهای تولیدکننده خانههای پیشساخته تأمین کند تا زمان ساخت را تا ۵۰ درصد کاهش دهد.
طبق گزارش CMHC، بازگشت به سطح مقرونبهصرفگی سال ۲۰۱۹ در دهه آینده، باعث میشود قیمت خانهها در سال ۲۰۳۵ حدود ۲۵ درصد پایینتر از سناریوی ادامه روند فعلی باشد. اجارهبها نیز بهطور متوسط حدود ۵ درصد کمتر خواهد بود.
این گزارش شامل جزئیات منطقهای نیز هست که نشان میدهد استانهای انتاریو، نوا اسکوشیا و بریتیش کلمبیا بزرگترین شکاف عرضه مسکن را دارند.
در میان شهرهای بزرگ، مونترال با بیشترین کمبود مسکن مواجه است. در این شهر، هزینه تملک خانه با سرعت بیشتری نسبت به سایر مناطق افزایش یافته است. پس از آن، اتاوا قرار دارد که به گفته CMHC، عرضه مسکن در آن متناسب با رشد تقاضا نبوده است.
در تورنتو، با وجود افزایش ساخت واحدهای اجارهای در سالهای اخیر، هنوز گزینههای کافی برای تملک مسکن متناسب با سطح درآمد مردم وجود ندارد. برآورد CMHC نشان میدهد که افزایش ۷۰ درصدی در ساختوساز طی دهه آینده میتواند به بهبود وضعیت مقرونبهصرفگی در این منطقه کمک کند.
در ونکوور نیز، بهطور میانگین، سالانه ۷۲۰۰ واحد بیشتر از آنچه در سناریوی فعلی پیشبینی شده نیاز است؛ معادل افزایش ۲۹ درصدی.
در مورد کلگری، که سه سال متوالی رکورد ساخت مسکن را شکسته است، ۴۵ درصد افزایش دیگر در ساختوساز سالانه لازم خواهد بود. در مقابل، در ادمونتون، به ساختوساز بیشتر از آنچه اکنون پیشبینی شده نیازی نیست، زیرا انتظار میرود عرضه مسکن بازار در این منطقه برای حفظ سطح مقرونبهصرفگی تا سال ۲۰۳۵ کافی باشد.
