تورنتو در برابر سیلابهای ناشی از تغییرات اقلیمی آسیبپذیر است. چه اقداماتی میتواند تابآوری این شهر را افزایش دهد؟
اعضای شورای شهر تورنتو که هفته گذشته شاهد ایستگاههای حملونقل عمومی، جادهها و زیرزمینهای مملو از آب بودند، قرار است در مورد چگونگی افزایش تابآوری این شهر در برابر سیلابهای ناشی از تغییرات اقلیمی بحث کنند.
در جلسه شورای شهر در روز چهارشنبه، پیشنهاد شهردار اولیویا چاو (Olivia Chow) ارائه خواهد شد که انتظار میرود بحثهایی در مورد تلاشهای کاهش سیلابها برانگیزد. این پیشنهاد با شناخت افزایش شدت و فراوانی طوفانهای سیلزا به دلیل تغییرات اقلیمی، از کارکنان شهری میخواهد بررسی کنند که کدام برنامههای متوقف شده را میتوان احیا کرد، کدام برنامهها در حال حاضر کار میکنند و چه اقداماتی بیشتری میتوان انجام داد.
کارشناسان میگویند که تورنتو و بیشتر شهرهای بزرگ کانادا با چالش بزرگی روبرو هستند.
بر اساس ارزیابی فدرال سال ۲۰۱۹، اگر سوختهای فسیلی گرم کننده زمین به همین میزان مصرف شوند در سراسر کانادا یک طوفان بارانی که هر ۵۰ سال یک بار اتفاق میافتاد، میتواند تا اواخر این قرن هر ۱۰ سال یک بار رخ دهد.
طبق گزارش اخیر شهرداری، در تورنتو، بارانهای شدید میتواند تا سال ۲۰۸۰، ۳۰ درصد بیشتر از میزان فعلی بارندگی به همراه داشته باشد.
جیسون تیسلتویت (Jason Thistlethwaite)، استادیار دانشگاه واترلو (Waterloo) که مدیریت ریسکهای اقلیمی را مطالعه میکند، در این باره میگوید:” اگر میخواهیم زندگی در این مناطق شهری را در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم کنیم، کارهای بسیاری باید انجام دهیم.”
هفته گذشته تقریباً ۱۰۰ میلیمتر باران در برخی از مناطق تورنتو در عرض چند ساعت بارید و شکافهایی در آمادگی شهر برای سیلابها را آشکار کرد. خودروها ساعتها در پارکوی دره دان (Don Valley Parkway) گیر کردند، مسافران در ایستگاههای حملونقل عمومی مملو از آب گام برداشتند و ساکنان زیرزمینهای خود را از آب تخلیه کردند.
با این حال، پروژهها و برنامههای بزرگی در دست اجرا هستند که میتوانند این خطر را کاهش دهند و کارشناسان میگویند که راههای بسیاری وجود دارد که میتوان تابآوری شهر را افزایش داد.
در آستانه جلسه چهارشنبه، برخی از راهحلهایی که کارشناسان مدیریت ریسک سیلاب و اقلیم برای تورنتو پیشنهاد کردهاند، عبارتاند از:
نقشههای سیلاب
دن سندینک (Dan Sandink)، مدیر تحقیقات موسسه کاهش فاجعههای کاتاستروفی (Catastrophic Loss Reduction) تورنتو، میگوید: ساکنان تورنتو میتوانند به راحتی متوجه شوند که آیا در منطقهای قرار دارند که در معرض سیلاب رودخانهای است یا نه. اما شهر نقشههایی منتشر نمیکند که نشان دهد آیا یک خانه در معرض سیلابهای ناشی از باران سنگین قرار دارد یا نه، نوعی سیلاب که باعث برگشت فاضلاب به خیابانها و زیرزمینها میشود.
سندینک میگوید این نقشهها “کاملاً ضروری” هستند و باید به راحتی در دسترس باشند.
“ما مناطق شهر را که در معرض سیلاب هستند، میشناسیم. هیچ دلیل فنی وجود ندارد که نتوانیم این مناطق را شناسایی کنیم،”
با این نقشهها، خریداران احتمالی خانه میتوانند تصمیمات آگاهانهتری بگیرند و در شرایطی که بحران مسکن باعث تبدیل زیرزمینها به واحدهای اجارهای شده است، مستاجران میتوانند بیمه بگیرند یا بهتر با صاحبان ملک در مورد اقداماتی که برای کاهش خطرات سیلاب انجام شده، گفتگو کنند.
تیسلتویت (Thistlethwaite) میگوید که این میتواند ساکنان را نیز ترغیب کند – وقتی که از میزان خطر سیلاب خود آگاه شوند – تا از شهرداری برای اقدامات بیشتر فشار بیاورند.
“اگر میخواهیم سیاستهای تورنتو بهتر عمل کنند، باید اطلاعات درستی به مردم بدهیم و ما حتی این مسیر را شروع نکردهایم.”
پس چرا شهر هنوز این نقشهها را منتشر نکرده است؟ سندینک میگوید که این به نگرانی در مورد تأثیر آن بر ارزش ملکها برمیگردد.
“این کاری است که باید انجام شود، قطعاً، اما از لحاظ سیاسی سخت است.”
شارژ مالی برای آب باران
تیسلتویت میگوید یکی از بزرگترین موانع برای یک شهر مقاوم در برابر سیلاب، تأمین مالی برای راهحلهای آن است. اینجاست که یک شارژ آب باران میتواند وارد شود.
شارژ قبض آب که در حال حاضر در میسیساگا (Mississauga) اعمال میشود و قرار است در همیلتون (Hamilton) نیز اعمال شود، یک منبع تأمین مالی اختصاصی برای تعمیرات سیستم آب باران فراهم میکند. اصولاً، املاکی که سطوح سخت بیشتری دارند، مانند راهروهای غیرقابل نفوذ، بیشتر پرداخت میکنند زیرا این سطوح باعث افزایش روانآب به سیستم میشوند.
“یک آیتم جداگانه در بودجه به تیم مدیریت آب باران این امکان را میدهد که برای آینده برنامهریزی بیشتری کنند و شاید بتوانند چیزهایی مانند موانع سیلاب برای ایستگاه قطار را بخرند.”
اندرو بینز (Andrew Binns)، استادیار دانشگاه گلف و کارشناس مدیریت آب باران می گوید، این همچنین میتواند انگیزهای برای صاحبان املاک ایجاد کند تا سطوح جذبکننده بیشتری نصب کنند.
“فکر میکنم منطقی است که مردم اگر بتوانند به کاهش احتمال سیلاب جامعه کمک کنند، فایدهای ببینند” ، “این یک دستاورد بزرگ است و این نوع انگیزه میتواند در این مسیر کمک کند.”
این پیشنهاد با انتقاداتی روبرو شده که آن را “مالیات باران” مینامند. دونالد ترامپ جونیور (Donald Trump Jr.)، پسر بزرگتر رئیسجمهور سابق ایالات متحده، حتی به این مسئله پیوست و در پاسخ به گزارشهایی که تورنتو در حال بررسی این شارژ است، نظرات انتقادی در شبکههای اجتماعی ارسال کرد.
در ماه آوریل، چاو مشاورههای عمومی به دلیل نگرانی از تداخل آن با پیشنهاد مالیات پارکینگ جدید، در مورد شارژ آب باران را متوقف کرد.
پیشنهادی که قرار است در چهارشنبه مورد بحث قرار گیرد، کارکنان را موظف میکند که در طول مشاورههای مربوط به مالیات پارکینگ، فرصتهایی برای کاهش روانآب باران از سطوح پایداری صنعتی، تجاری و نهادی بزرگ در نظر بگیرند.
بالا بردن ترانسفورماتورهای برق
بیش از ۱۶۷,۰۰۰ مشترک تورنتو هیدرو (Toronto Hydro) در اوج طوفان هفته گذشته گزارش شده که بدون برق بودند پس از اینکه یک ایستگاه انتقال هیدرو وان (Hydro One transmission station) دچار سیلاب شد.
تیسلتویت آن را “غیرقابلقبول” و “مسخره” توصیف کرد که یک شهر به دلیل سیلاب برق خود را از دست بدهد.
“این یک شکست زنجیرهای است که نباید اتفاق بیافتد.”
“ما میدانیم چگونه ترانسفورماتورها را از زمین بلند کنیم. جابجایی ایستگاه قطار آسان نیست. جابجایی (پارکوی دره دان) آسان نیست. جابجایی یک ترانسفورماتور از زمین ارزان است.”
قطع اتصال ناودانها
اقدامات بسیاری وجود دارد که ساکنان میتوانند در خانه برای کاهش خطرات سیلاب انجام دهند، مانند سبز کردن حیاطها و هدایت آب به دور از ساختمان. یکی از سادهترین – و یک گام اجباری برای صاحبان خانه در تورنتو – قطع اتصال ناودان از سیستم فاضلاب شهری است.
سندینک گفت: “روانسازی بیش از حد آب توسط صاحبان خانه اغلب یکی از عوامل اصلی در محدودیت ظرفیت سیستمهای شهری است.”
ناودان میتواند به جای آن به یک مخزن جمعآوری آب باران هدایت شود.
پیشنهاد شهردار اشاره میکند که شهر قبلاً بشکههای آب باران کم هزینهای را به عنوان بخشی از برنامه قطع اتصال ناودانها ارائه میداد، اما این برنامه بیش از یک دهه پیش متوقف شد.
ادامه برنامههای موفق
چندین کارشناس از برخی از برنامهها و زیرساختهای مدیریت آب باران شهر تمجید کردند.
تورنتو در حال ساخت بزرگترین برنامه مدیریت آب باران در تاریخ شهر است.
این تلاش بیش از ۳ میلیارد دلاری، به گفته شهرداری، تقریباً به طور کامل روانآب فاضلاب ترکیبی – زمانی که آب باران و فاضلاب با هم ترکیب شده و سیستم را دچار اضافه بار میکنند – از آبراهها را حذف کرده و به کاهش خطرات سیلاب کمک خواهد کرد.
در قلب این تلاش، و در عمق ۵۰ متری زیر زمین، یک سیستم تونل ۲۲ کیلومتری قرار دارد که قرار است در هنگام بارندگی سنگین آب باران را ذخیره کرده و سپس، هنگامی که باران متوقف شده و سیستم قادر به تحمل آن است، آن را به ایستگاه پمپاژ جدید در خلیج اشبریجز (Ashbridges Bay) بفرستد، که قرار است تا سال ۲۰۳۴ تکمیل شود.
اولین بخش از سه تونل، یک مسیر ۱۰.۵ کیلومتری از شمال خیابان کاکسول (Coxwell) که به موازات رودخانه دان پیچیده میشود، قرار است امسال تکمیل شود.
تیسلتویت در مورد مسیر بایپس کاکسول گفت: “این یک تغییر بزرگ خواهد بود.”
سندینک – که از بخش آب شهر به عنوان یک رهبر ملی و حتی بینالمللی تمجید کرد – گفت تورنتو باید به سرمایهگذاری در برنامه حفاظت از زیرزمینها از سیلاب ادامه دهد.
این برنامه ارزیابیهای دقیقی در سراسر شهر انجام میدهد و توصیههایی در مورد اینکه کجا سیستم را بهبود بخشد، مانند افزایش اندازه فاضلابها و مخازن ذخیره زیرزمینی، ارائه میدهد.
“آنها باید این کار را ادامه دهند و اطمینان حاصل کنند که این کار تکمیل میشود و توصیهها اجرا میشوند.”
این برنامه همچنین یارانههایی تا ۳,۴۰۰ دلار برای صاحبان خانهها برای نصب دستگاههای حفاظت از سیلاب، مانند پمپهای سطحی، ارائه میدهد.
سندینک در پایان اشاره کرد: “درک ما این است که تعداد بسیار کمی از صاحبان خانهها از این برنامه استفاده میکنند. بنابراین، ما باید صاحبان خانهها را برای درک آسیبپذیری خود از سیلاب و استفاده از برنامههای موجود، تقویت کنیم.”
