چالش استانداردهای مستقل هر شهرداری در بحران مسکن انتاریو
سازندگان خانههای جدید در انتاریو از جمله پایدارترینها در جهان هستند و خواهان ایفای نقش در حل بحران تغییرات اقلیمیاند. با این حال، ما معتقدیم رویکرد شهرداریها برای ساختوسازهای سبزتر باید سازگار، مبتنی بر حقایق آزمایششده و معتبر باشد.
متأسفانه، برخی شهرداریها تصمیم گرفتهاند استانداردهای مستقل خود را تدوین و تصویب کنند که موانعی برای ساختوسازهای جدید ایجاد کرده، فرآیند تأیید توسعه را پیچیدهتر کرده و هزینههای ساختوساز را در بدترین زمان ممکن افزایش داده است.
ما در بحران مسکن هستیم و پیشبینی میشود آغاز پروژههای جدید در سالهای آینده و اشتغال در این صنعت تضعیف شود. این زمان مناسبی برای شهرداریها نیست که رویکردهای مستقل و خارج از چارچوب خود را اجرا کنند و استانداردهایی را اعمال کنند که کار را برای سازندگان خانه سختتر میکند.
در انتاریو، شروع پروژههای مسکن در سهماهه سوم سال نسبت به مدت مشابه سال قبل، 16.9 درصد کاهش یافته است. گزارش دفتر مسئولیت مالی (Financial Accountability Office) نشان میدهد که ساخت خانههای مستقل در مسیر ثبت پایینترین آمار سالانه از سال 1955 تاکنون قرار دارد.
با این وجود، برخی شهرداریهای انتاریو با اعمال استانداردهای سبز مستقل از کد ساختمانی انتاریو (Ontario Building Code – OBC) و برخلاف قانون کد ساختمانی انتاریو (Ontario Building Code Act – OBCA) اوضاع را پیچیدهتر کردهاند.
اگر شهرداریها معیارهای مستقل خود را، هرچند با نیت خوب، اجرا کنند، این امر باعث هرجومرج در صنعت ساختوساز مسکونی خواهد شد و انتاریو به وضعیت “غرب وحشی” تبدیل میشود.
شرکت RESCON اخیراً در دادگاه عالی عدالت انتاریو علیه شهرداری تورنتو درخواست حقوقی ثبت کرده است. این درخواست به دلیل تشدید اقدامات عملکردی در استاندارد سبز تورنتو (Toronto Green Standard – TGS) ارائه شده است.
بر اساس قانون برنامهریزی، تورنتو اختیار رسیدگی به مسائل مرتبط با کاربری زمین را دارد و میتواند کنترلهای خاصی بر توسعه زمینها در محدوده خود اعمال کند. با این حال، ما معتقدیم که روش ساختوساز و استانداردهای مربوط به آن تحت کنترل این قانون نیست و در واقع، این موارد قبلاً توسط OBC تنظیم شدهاند.
ما به دنبال حکمی هستیم که اجرای OBCA را الزامآور کرده و تورنتو را از اعمال مقررات ساختمانی در درخواستهای برنامهریزی منع کند، زیرا این امر فراتر از اختیارات قانونی این شهر است.
به عبارت دیگر، استانداردهایی که تورنتو تصویب کرده است، مطابق با قوانین نیستند زیرا OBCA و OBC بر تمامی مقررات محلی مرتبط با ساختوساز ساختمانها برتری دارند. اختیارات شهرداریها تحت محدودیتهایی که در OBCA مشخص شده است قرار دارد.
این تفاوت بسیار مهم است. در غیر این صورت، شاهد استانداردهای سبز پراکنده و ناسازگار در سراسر استان خواهیم بود. استانداردهای موجود در کد ساختمانی نتیجه پیشرفت در علم ساختوساز و تحلیلهای دقیق هزینه-فایده توسط کارشناسان هستند.
ما نمیتوانیم به شهرداریهای منفرد در انتاریو اجازه دهیم استانداردهایی متفاوت با قوانین استانی اعمال کنند. استانداردهای سبز که توسط شهرداریها ایجاد میشوند اغلب به لحاظ جغرافیایی ناسازگارند.
تورنتو از محدوده اختیارات خود فراتر رفته و اقدامات فنی ساختمانیای را اعمال کرده که استانداردهای پیشبینیپذیر و یکنواخت OBC را نادیده گرفته است. به بیان ساده، شهر حق انجام چنین کاری را ندارد.
استان در سال 1975 با تأسیس OBC از این رویکرد فاصله گرفت تا طراحی و ساختوساز ساختمانها در کل استان یکپارچه شود.
علاوه بر تورنتو، سایر شهرداریها نیز پیشقدم شده و استانداردهای توسعه سبز خود را تصویب کردهاند. برای مثال، شهر کالِدون (Caledon) یک برنامه آزمایشی یکساله برای استانداردهای توسعه سبز اجرا کرده است. این برنامه اکنون برای تمامی درخواستهای توسعهای که به این شهر ارائه میشود لازمالاجراست. همچنین، شهر کینگ (King Township) برنامه جدیدی دارد که درخواستهای توسعه را ملزم به رعایت پنج معیار پایداری میکند که بر طراحی ساختمانها تأثیر میگذارد.
با این حال، شهرداریها نهادهای توسعه استانداردهای فنی نیستند و توانایی لازم برای مدیریت چنین مقرراتی را ندارند. دقیقاً به همین دلیل کدهای ساختمانی در سطوح فدرال و استانی تدوین میشوند. اجازه دادن به شهرداریها برای اعمال استانداردهای خود، هدف اصلی این کدها را نقض میکند.
ما باید مسکن بیشتری بسازیم، در غیر این صورت استان با مشکل روبهرو خواهد شد. نمیتوانیم استانداردهای ساختمانی سبز متفاوتی در شهرداریهای مختلف داشته باشیم. همه شهرداریها باید طبق یک قانون عمل کنند.
