نبرد تورنتو با انتاریو بر سر آینده ساختمان‌های سبز

گزارش تازه منتشرشده‌ای از سوی کارکنان شهرداری تورنتو نشان می‌دهد که این شهر همچنان اختیار دارد که ساختمان‌های جدید را ملزم به رعایت اهداف اقلیمی و پایداری خاصی کند؛ علی‌رغم نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه ممکن است قدرت‌های آن تحت تأثیر قانون جدیدی در انتاریو تضعیف شود.

این گزارش که قرار است امروز در کمیته اجرایی شهر ارائه شود، اعلام می‌کند که قانون جدید موسوم به “قانون حفاظت از انتاریو از طریق ساخت‌وساز سریع‌تر و هوشمندانه‌تر” (Bill 17: Protect Ontario by Building Faster and Smarter Act) هیچ تأثیری بر توانایی شهر برای اعمال استاندارد سبز خود بر توسعه‌های جدید ندارد.

چندین گروه زیست‌محیطی و صنعتی پیشنهاد داده‌اند که این قانون ممکن است مانع آن شود که شهرداری‌ها استانداردهایی فراتر از آنچه در کد ساختمانی استانی آمده است، اعمال کنند.

استاندارد سبز تورنتو به‌عنوان یکی از ارکان اصلی طرح اقلیمی این شهر شناخته می‌شود و از آن به‌عنوان راهی برای مقاوم‌سازی ساختمان‌های جدید در برابر رویدادهای شدید اقلیمی و نیز کاهش انتشار آلاینده‌ها یاد می‌شود.

از جمله الزامات این استاندارد آن است که ساختمان‌های جدید آب باران را در محل نگه دارند تا از بروز سیل در زمان بارندگی‌های شدید جلوگیری شود، و نیز دارای پوشش درختی کافی باشند تا از شدت گرمای شدید بکاهند. همچنین، ساختمان‌ها باید به اهداف سالانه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای پایبند باشند؛ الزامی که توسعه‌دهندگان را به استفاده از گزینه‌های گرمایش کم‌کربن مانند پمپ‌های حرارتی به‌جای گاز طبیعی سوق می‌دهد. همچنین پارکینگ برای دوچرخه‌ها و خودروهای برقی نیز باید در نظر گرفته شود.

سخنگوی وزیر امور شهری و مسکن انتاریو، راب فِلَک (Rob Flack)، به‌صورت مستقیم نگفت که آیا این قانون بر توانایی تورنتو در اجرای این استاندارد تأثیر می‌گذارد یا نه؛ اما اظهار داشت که این استاندارد به هزینه‌های ساخت‌وساز افزوده و روند احداث را کندتر کرده است.

الکساندرا سانیتا (Alexandra Sanita) در بیانیه‌ای نوشت:
«دولت ما بر مبنای آنچه اقتصاد حمایت می‌کند متمرکز است؛ با وضع قوانین یکسان برای همه تا بتوانیم سریع‌تر خانه‌سازی را آغاز کنیم.»

صندوق جوّی (The Atmospheric Fund)، یک نهاد منطقه‌ای که از راه‌حل‌های اقلیمی در منطقه تورنتو و همیلتون حمایت می‌کند، پیشنهاد داده است که استانداردهای توسعه سبز ممکن است حتی به تسریع جدول زمانی توسعه کمک کنند؛ چرا که الزامات مرتبط با پایداری را در یک سند واحد با انتظارات مشخص تجمیع می‌کنند.

این نهاد در نامه‌ای به دولت استانی به داده‌هایی اشاره کرده است که نشان می‌دهد تورنتو و پیکرینگ (Pickering) – دو شهری که استانداردهای سبز دارند – هر دو در سال‌های اخیر شاهد بهبود زمان تأیید پروژه‌ها بوده‌اند، هرچند این زمان‌ها همچنان بالاتر از میانگین ملی هستند.

برایان پرسل (Bryan Purcell)، معاون صندوق جوّی که به‌طور مستقیم روی این استانداردها کار کرده است، گفت که از قاطعیت موضع شهرداری در این گزارش کمی «متعجب» ولی «بسیار دلگرم» شده است. او گفت استانداردهای سبز «چنان در هسته اهداف اقلیمی تورنتو جای دارند» که «نمی‌توانیم از دست دادن آن‌ها را تحمل کنیم.»

با این حال، او گفت این قانون به‌قدری ابهام ایجاد کرده که ممکن است تلاش‌های سایر شهرداری‌هایی که در مسیر توسعه استانداردهای خود بودند را متوقف کند.

او در یک مصاحبه گفت:
«فکر می‌کنم تأثیر فوری این است که احتمالاً شاهد کندی در آن دسته از شهرهایی خواهیم بود که در حال تدوین نخستین استانداردهای سبز خود بودند.»

قانون جامع Bill 17 به‌سرعت از مجلس قانون‌گذاری عبور کرد و اوایل این ماه به قانون تبدیل شد؛ آن‌هم پیش از پایان دوره نظرخواهی عمومی و بدون بررسی بیشتر در کمیته قانون‌گذاری.

تغییرات اعمال‌شده در این قانون استانی جدید، شهرداری‌ها را از تصویب آیین‌نامه‌هایی مربوط به ساخت یا تخریب ساختمان‌ها بازمی‌دارد. برخی شرکت‌های حقوقی و نهادهای نظارتی – از جمله انجمن معماران انتاریو (Ontario Association of Architects یا OAA) – گفته‌اند این تغییر به نظر می‌رسد استانداردهای سبز را بلااستفاده می‌کند.

برخی دیگر نیز گفته‌اند که ممکن است دولت استانی از این قانون برای محدود کردن نوع مطالعاتی که یک شهر می‌تواند از توسعه‌دهنده پیش از تأیید پروژه مطالبه کند، استفاده کند. به‌عنوان مثال، استاندارد سبز تورنتو از توسعه‌دهنده می‌خواهد گزارشی در زمینه مدل‌سازی انرژی ارائه دهد که توضیح دهد چگونه ساختمان قرار است انتشار گازهای گلخانه‌ای را کنترل کند.

OAA تأکید کرده که نباید استانداردهای سبز حذف شوند و افزوده است که این استانداردها به “درک مصرف انرژی در ساختمان‌ها توسط همگان” کمک کرده و استان انتاریو را در مسیر دستیابی به اهداف اقلیمی خود قرار می‌دهند.

بیش از دوازده شهرداری دیگر در انتاریو با الگوگیری از تورنتو، استانداردهای سبز مخصوص خود را تدوین کرده‌اند. در حالی که تورنتو، هالتون هیلز (Halton Hills) و ویتبی (Whitby) جزو شهرهایی هستند که این استانداردها را به‌صورت الزامی اجرا می‌کنند، اکثر شهرداری‌ها اجرای آن‌ها را به شکل داوطلبانه گذاشته‌اند.

شورای ساخت‌وساز مسکونی انتاریو (Residential Construction Council of Ontario یا RESCON) که یکی از منتقدان جدی این استانداردهاست، گفته که این الزامات موجب افزایش هزینه مسکن شده‌اند. سال گذشته، این شورا علیه شهر تورنتو بابت استاندارد سبز شکایتی تنظیم کرد که هنوز در دادگاه در جریان است.

ریچارد لایل (Richard Lyall)، رئیس RESCON، گزارش کارکنان شهرداری که قرار است سه‌شنبه مطرح شود را «وهم‌آلود و بی‌پایه» توصیف کرد.

او گفت: «ما دیدگاه خود را به کمیته اعلام خواهیم کرد.»