آغاز مشاوره‌های دولت فدرال در مورد استراتژی صنعتی ساخت مسکن

کارولین ویتزمن (Carolyn Whitzman)، پژوهشگر قدیمی حوزه مسکن، ابراز خوش‌بینی کرده که دور جدید مشاوره‌ها برای توسعه استراتژی صنعتی ساخت مسکن در کانادا، نتایج ملموسی به همراه خواهد داشت.

این مشاوره‌ها در ۱۹ اوت توسط فرانسوا-فیلیپ شامپاین (Francois-Philippe Champagne)، وزیر نوآوری، علوم و صنعت، و شان فریزر (Sean Fraser)، وزیر مسکن، زیرساخت‌ها و جوامع اعلام شد. هدف این مشاوره‌ها جمع‌آوری ایده‌های جدید برای تسریع نوآوری و افزایش بهره‌وری در صنعت ساخت مسکن کانادا است.

ویتزمن، استاد دانشگاه اتاوا و عضو پنلی از کارشناسان که به وزرا مشاوره می‌دهد، گفت: «به نظرم اتفاقات هیجان‌انگیزی در جریان است و امکان گسترش استفاده از چارچوب‌های چوبی مدولار و رویکردهای نوآورانه دیگر وجود دارد. به طور کلی، ما باید از ساخت‌وسازهای محدود به برج‌های بلند و آپارتمان‌های کوچک فراتر برویم.»

اعلامیه این مشاوره‌ها اشاره کرده که از یک گستره وسیع از ذینفعان، دانشگاهیان و رهبران جوامع از طریق میزگردها و همچنین ارسال نظرات عمومی به صورت آنلاین درخواست خواهد شد.

مشاوره آنلاین تا ۱۳ سپتامبر

مشاوره آنلاین تا ۱۳ سپتامبر باز خواهد بود و موضوعاتی همچون بهبود بهره‌وری در بخش مسکن، تحریک نوآوری و پذیرش فناوری، بهبود دسترسی به سرمایه و تقویت زنجیره‌های تأمین را شامل خواهد شد.

دولت اعلام کرده که در بودجه ۲۰۲۴ یک صندوق ۵۰ میلیون دلاری برای فناوری و نوآوری در ساخت مسکن معرفی خواهد کرد و همچنین ۵۰ میلیون دلار دیگر برای مدرن‌سازی و تسریع ساخت مسکن از طریق آژانس‌های توسعه منطقه‌ای اختصاص خواهد یافت.

ویتزمن گفت: «این بسته کامل در زمینه تحقیق سیاست‌های مسکن برای من جالب است. تعدادی از سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی و OECD گفته‌اند که بخش زیادی از مالیات بر ارزش افزوده در کانادا صرف سوداگری در مسکن می‌شود و به اندازه کافی برای فناوری‌های نوآورانه هزینه نمی‌شود.»

چطور به این وضعیت رسیدیم؟

دیگر اعضای پنل کارشناسان شامل ایزابل دمرس (Isabelle Demers)، معاون انجمن حرفه‌ای ساخت‌وساز و مسکن کبک؛ اما کوزاک (Emma Kozak)، معاون وام‌دهی املاک و مستغلات در بانک رویال کانادا؛ کوین لی (Kevin Lee)، مدیرعامل انجمن سازندگان مسکن کانادا؛ و برایس نیوجنت (Bryce Nugent)، مدیر انجمن مسکن مدولار استان‌های پریری (Prairie) هستند.

ویتزمن که یک تاریخ‌دان است، در کتاب جدید خود با عنوان «حقایق خانه» که قرار است در اکتبر منتشر شود، به بررسی چگونگی رسیدن کانادا به بحران کنونی مسکن پرداخته است.

او گفته: «چگونه می‌توانیم به دوران ساخت مسکن‌های ارزان‌قیمت بعد از جنگ جهانی دوم بازگردیم که در آن یک میلیون خانه با قیمتی در حدود ۶ تا ۷ هزار دلار ساخته شد. این قیمت چیزی بود که یک کارگر صنعتی یا یک حرفه‌ای تازه‌کار می‌توانست بپردازد و خانه‌ها با استفاده از ساخت‌وساز استاندارد شده به این قیمت تولید می‌شدند.»

به مدت ۴۰ سال، دولت فدرال در سیاست‌گذاری مسکن نقش اصلی داشت و بر ایجاد مسکن مقرون به صرفه تمرکز می‌کرد، اما در سال ۱۹۹۲ از این نقش خارج شد و مسئولیت را به استان‌ها سپرد. استان‌ها نیز در تضمین affordability (قابلیت پرداخت) مسکن عملکرد ضعیفی داشتند.

با این حال، نشانه‌هایی وجود دارد که دولت فدرال مجدداً آماده است نقش رهبری را بر عهده بگیرد و در عین حال نمونه‌هایی از نوآوری در سراسر کشور دیده می‌شود.

ویتزمن به شرکت NRB Modular Solutions در انتاریو اشاره کرد که با آغاز طرح مسکن سریع فدرال در اوایل همه‌گیری، تولید خود را افزایش داد، و همچنین Utile، یک ارائه‌دهنده غیرانتفاعی مسکن دانشجویی در کبک، را به عنوان نوآوران این بخش معرفی کرد.

او همچنین به مشارکت قبیله Squamish First Nation در بریتیش کلمبیا برای ساخت ۶ هزار واحد مسکونی در زمین‌های رزرو شده در مرکز ونکوور اشاره کرد و گفت: «این یک تغییر بازی است. این نوع اتفاقاتی است که قبلاً در کانادا شاهدش نبودیم.»

کانادایی‌ها مدت‌ها است که استراتژی‌های صنعتی برای صنعت خودرو و دیگر بخش‌های صنعتی توسعه می‌دهند. ویتزمن گفت: «بدون شک، ساخت مسکن نیز نیاز به رویکردی صنعتی دارد.»