مرکز نوآوری مسکن به دنبال افزایش ساخت‌وساز و کاهش هزینه‌ها

جدیدترین مرکز تحقیقاتی حوزه مسکن در شمال انتاریو در تلاش است بررسی کند که چگونه می‌توان تعداد پروژه‌های ساخت‌وساز جدید را افزایش داد، در حالی که هزینه‌ها و تأثیرات زیست‌محیطی کاهش یابند.

مرکز نوآوری مسکن در دانشگاه لورنتین (Laurentian University’s Centre for Housing Innovation) در تاریخ ۱۷ ژوئن توسط سنای دانشگاه تأیید شد.

این مرکز جدید دانشجویان رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) و علوم اجتماعی را با رهبران صنعت ساختمان گرد هم می‌آورد تا راهکارهایی برای بحران مسکن شمال انتاریو بیابند.

به گفته‌ی استیون بایتس (Steven Beites)، مدیر این مرکز، برخی از مسائل کلیدی که مورد بررسی قرار خواهند گرفت شامل تأثیر کوتاه بودن فصل ساخت‌وساز بر هزینه‌ها، کمبود نیروی کار ماهر، و دسترسی به زنجیره تأمین است.

او می‌گوید: «ما در شمال زندگی می‌کنیم و شرایط آب‌وهوایی متفاوتی داریم. خانه‌هایی که ساخته می‌شوند ممکن است برای جنوب مناسب باشند، اما در برابر نوسانات دمایی شدید شمال، مشکل‌ساز شوند.»

در سال‌های اخیر، منطقه‌ی شمال انتاریو با کمبود شدید عرضه مسکن مواجه بوده است. گزارشی در سال ۲۰۲۱ از سوی شرکت وام مسکن و مسکن کانادا (Canadian Mortgage and Housing Corporation) نشان داد که توسعه‌ی مسکن در شمال به‌طور قابل‌توجهی کمتر از جنوب انتاریو است.

در این گزارش همچنین آمده است که هزینه ساخت‌وساز در جوامع کوچک بسیار بالاست.

هارولد لیندستروم (Harold Lindstrom)، مدیر انجمن ساخت‌وساز تاندربی (Construction Association of Thunder Bay) می‌گوید: «در این جوامع، شما نمی‌توانید به سادگی به فروشگاه ابزارآلات محلی بروید. حمل‌ونقل مصالح نیاز به برنامه‌ریزی دقیق از سوی سازندگان دارد. هر چیزی هزینه‌ی خودش را دارد.»

تا ماه مارس، مشاوران املاک در شمال انتاریو همچنان نسبت به بحران مسکن در این منطقه ابراز نگرانی می‌کردند؛ چرا که قیمت مسکن رو به افزایش بود و ساخت‌وسازها همچنان محدود باقی مانده بودند.

ساخت‌وسازهای جدید برای جوامع بومی

برای جوامع بومی در شمال انتاریو، بخش عمده‌ای از بحران مسکن ناشی از کمبود خانه‌های مناسب است؛ زیرا خانه‌های پیش‌ساخته‌ی دهه‌ها قبل، اکنون فرسوده و غیرقابل استفاده شده‌اند.

در سال ۲۰۱۹، سه جامعه‌ی بومی مختلف در این منطقه به دلیل کمبود مسکن، وضعیت اضطراری اعلام کردند.

کاتری بنینگ (Kateri Banning)، صاحب شرکت MarKat Construction در شهر تاندربی (Thunder Bay) می‌گوید: «تمام اعضای خانواده من اهل جامعه‌ی بومی “فورت ویلیام” (Fort William First Nation) هستند. ما در خانه‌های ذخیره‌ای شبیه جعبه کفش بزرگ شدیم. بیشتر خانه‌هایی که هم‌اکنون در ذخیره‌گاه‌های شمالی ما وجود دارند، بیش از ۲۰ سال از زمانی که دولت توصیه کرده بود باید تعویض شوند، گذشته‌اند.»

شرکت MarKat با جوامع بومی در سراسر شمال انتاریو، از جمله مناطق بسیار دورافتاده‌ای که تنها با پرواز قابل دسترسی هستند، همکاری می‌کند تا هم خانه‌های جدید بسازد و هم زیرساخت‌هایی مانند لوله‌کشی آب و نگهداری جاده‌ها را بهبود دهد.

بنینگ توضیح می‌دهد که در این جوامع دورافتاده، شرایط زمین‌شناسی منطقه تأثیر زیادی بر نحوه ساخت خانه‌ها دارد؛ از جمله نوع پی (فونداسیون) مناسب برای هر منطقه بومی خاص. اقلیم هر ناحیه نیز چالش‌هایی ایجاد می‌کند، به‌ویژه در رابطه با مصالحی که باید توان مقابله با زمستان‌های طولانی منطقه را داشته باشند.

مرکز نوآوری مسکن همچنین بررسی خواهد کرد که چگونه می‌توان با استفاده از خانه‌های پیش‌ساخته، مشکل هزینه‌ی بالای مسکن را در این جوامع کاهش داد.

به‌گفته‌ی بایتس، برای جوامع پروازی (fly-in First Nations)، این مرکز به بررسی موادی خواهد پرداخت که بتوان آن‌ها را از محیط پیرامون تأمین کرد تا ساخت خانه‌های پیش‌ساخته در محل انجام شود و نیازی به حمل آن‌ها از جنوب انتاریو نباشد.

بهبود زیرساخت در تمامی سطوح

کمبود پایگاه‌های تأمین مصالح در شمال انتاریو یکی دیگر از دلایل افزایش هزینه‌های ساخت‌وساز است. لیندستروم می‌گوید بسیاری از مصالح ساختمانی از جنوب انتاریو، سایر استان‌ها و ایالات متحده وارد می‌شود و هزینه‌ی حمل‌ونقل این کالاها در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

برای جوامع دورافتاده و روستایی، زمان حمل‌ونقل نیز می‌تواند به‌طور چشمگیری مدت‌زمان اتمام پروژه‌های ساختمانی را افزایش دهد.

بنینگ می‌گوید: «وقتی سفارش می‌دهید، ممکن است دو هفته یا حتی دو ماه طول بکشد تا مصالح به دستتان برسد.»

بایتس می‌گوید هم‌اکنون تحقیقاتی در حال انجام است تا مشخص شود محصولات، به‌ویژه محصولات چوبی، از کجا تأمین می‌شوند و آیا می‌توان کارایی بیشتری در زنجیره تأمین ایجاد کرد.

او می‌افزاید: «آیا می‌توانیم استراتژی‌هایی توسعه دهیم تا پایگاه‌های محلی غیرمتمرکز ایجاد کنیم که مصالح از همان منطقه‌ای که خانه‌ها ساخته می‌شوند تأمین شوند؟»

ایده‌ی پایگاه‌های محلی تأمین مصالح موضوعی است که شرکت MarKat نیز در حال بررسی آن است؛ از جمله ساخت انبارهای چوب و سایر منابع مصالح در جوامع دورافتاده برای کاهش مشکلات ناشی از زمان حمل‌ونقل طولانی.

این مرکز تحقیقاتی همچنین به بررسی نحوه‌ی به‌کارگیری مصالح طبیعی و پایدارتر در ساخت‌وسازها خواهد پرداخت؛ از جمله موادی مانند سلولز یا تخته فیبر چوبی.

روزهای آغازین، اما امیدوارکننده

با وجود اینکه مرکز نوآوری مسکن هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد، اعضای صنعت ساخت‌وساز در شمال انتاریو ارزش زیادی برای این مرکز قائل‌اند.

لیندستروم می‌گوید امیدوار است این مرکز بتواند استراتژی‌های ساخت‌وساز موجود در شمال را بهینه کند؛ از جمله بررسی روش‌های جدید برای بهبود زیرساخت‌هایی مانند آب‌رسانی، سیستم فاضلاب، و فیبر نوری، به‌ویژه در مناطقی که خارج از مراکز شهری قرار دارند.

بنینگ نیز امیدوار است این مرکز برای حل مشکل کمبود نیروی کار ماهر در منطقه وارد عمل شود و مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای بیشتری برای تربیت کارگران ماهر تأسیس کند.

او می‌گوید کمبود نیروی متخصص منجر به ساخت‌وسازهای ناکارآمد در بسیاری از جوامع بومی در شمال انتاریو شده است.

برای پاسخ به این نگرانی‌ها، بایتس ابراز امیدواری می‌کند که مرکز نوآوری بتواند جوامع سراسر شمال را درگیر فرآیندهای تصمیم‌گیری کند تا راه‌حل‌هایی خاص و متناسب با منطقه ارائه شود.

او می‌گوید: «شمال آب‌وهوایی کاملاً متفاوت با جنوب دارد و نیازمند سیاست‌هایی متفاوت است؛ نه فقط از نظر اقلیم، بلکه از جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی نیز متفاوت است. بنابراین باید راهکارهایی تدوین کنیم که کاملاً مختص شمال باشند.»